Van Denken naar Doen

Geldverdienende ondernemers hebben in ieder geval de economische kansen goed benut. Toch mag geld verdienen niet meer tot de ultieme droom van de ondernemer horen. Deze droom moet tenminste bestaan uit een gezonde onderneming, waarin mensen betekenisvol samenwerking aan een maatschappelijke bijdrage. Laten we eens dieper ingaan op onderdelen van deze droom.

“Gezond is toch vooral  minder ziek dan de rest”

De door de mens ervaren kwaliteit van leven neemt toe als het vergelijkingsmateriaal van een lager niveau is. De 85-jarige opa achter het raam van verzorgingstehuis Avondrood wordt door de verpleging als gezond bestempeld. Hij kan wel niet meer alles, maar veel meer dan de bedlegerige buurvrouw; die is duidelijk ziek. In vergelijking met de trap op hollende kleinzoon is opa echter teer en broos.

Voor uw onderneming geldt een zelfde vergelijk. Presteert u boven of onder de branche- en maatschappelijke cijfers? Gedetailleerde rapporten geven zelfs bij een topprestatie toch nog kritische punten aan. U maakt voldoende cashflow, genereert de juiste winst, zorgt voor de juiste opleidingen en honoreert de inzet van uw medewerkers op het correcte niveau. Toch wordt getwijfeld aan de gezondheid van uw onderneming. Uw werknemersbestand is geen afspiegeling van de multiculturele samenleving! Bent u wel actief met de integratie van de kansrijke medemens? Die andere onderneming bij u in de buurt kenmerkt zich wel door zo’n afspiegeling en daarmee zijn bij uw onderneming de eerste tekenen van verval genoteerd.

De criteria van “gezond” variëren in elke tijdgeest. De meest ondernemingen maken zich niet zo druk om deze criteria. Elke gezonde ondernemer weet dat de tering naar de nering gezet moet worden en dat luxe des duivels oor is. Overdaad schaadt, arbeid adelt en iedereen heeft het recht op een inkomen en de plicht om er iets voor te doen!

“Iets doen is gelijk aan niets doen!”

Het “iets” doen moet om gezond te blijven vooral in het teken staan van de betekenisvolle samenwerking. Daarbij is samenwerking al een uitdaging en betekenisvol appelleert aan een grote morele, ethische en ecologische verantwoordelijkheid. U herkent deze “iets doende” medemens direct. Veel geblaat over het mooie project wat onder zijn leiding tot stand gekomen is en waaraan nu door een stelletje bezuinigers een einde is gekomen omdat de subsidiekraan niet meer stroomt. Het economische denken is naar de achtergrond verschoven onder invloed van het betekenisvol samenwerken.

Mocht u tot de groep mensen willen behoren die samenkomen om het samenkomen en die “by the way” als er tijd over is ook nog over economische aspecten zouden willen spreken, moet u maar niet verder lezen. “Iets doen” is uit! Je doet alles of niets. Je kunt niet een beetje ondernemer zijn. De beetje buurtwerker bestaat niet. Het project komt dramatisch snel tot stilstand als we “iets doen”.

Samenwerking is juist ook een lastig proces, omdat altijd weer een aantal mensen meer doen dan anderen. Vaak dezelfde en als die er dan de brui aangeven, zijn zij het kwade dier; zij helpen de samenwerking dan om zeep. Samenwerken is gebaseerd op wederzijds voordeel en is dit voordeel in de meeste situaties niet terug te brengen tot economische voordelen?